Rotterdam toch maar

Twijfel, twijfel....
Is dit verslag gezien de gebeurtenissen in Boston wel zo gepast? Op het moment dat ik aan het typen ben en het verloop van onze deelname aan de Rotterdam marathon herbeleef en met de lezers probeer te delen komt het nieuws uit Boston keihard onze woonkamer in.
Meteen is daar gedachte aan de 2 bevriende loopsters die er aan de start stonden. Eerder op de avond had ik doorgekregen dat zij de finish reeds gepasseerd waren, maar dat zegt natuurlijk niets over hun veiligheid. Via twitter, sms en whatsapp krijgen wij door dat beiden veilig zijn. Opluchting, verbazing, afgrijzen, er gaat nogal wat door je heen. WTF is daar aan de hand.

Dit verslag wordt maar als concept opgeslagen en op een later moment zal ik het wel afmaken.

Degene die het vorige verslag gelezen hebben begrijpen direct waar ik op doel, die verdraaide kuit. Was het de afgelopen weken bijzonder twijfelachtig of deelname aan de Rotterdam marathon überhaupt mogelijk zou zijn, vorige week zondag kwam daar ook nog een verkoudheid bij. Ook nog koorts, maar dat bleef gelukkig beperkt tot slechts de maandag.
Behandelingen afgewisseld met massages en infra rood op de gekwetste kuit, brachten uiteindelijk verlichting en zaterdag het besluit om een dag later daadwerkelijk van start te gaan.

Zoals te doen gebruikelijk eerst naar de meet and greet voor het politiebureau, diverse bekenden de hand geschud, succes gewenst om vervolgens richting startvakken te gaan.
Ans, Kitty, Anne, die haar debuut op de marathon zal maken, Erik en Marco, die op het laatste moment een startnummer kon bemachtigen en besloot aan te sluiten. Een mooi groepje waarbij het doel van de dames 4 uur 30 was. Erik zou rustig starten om er na circa 10km vandoor te gaan.

Lopende zaken

Er zitten nogal wat weken tussen deze post en mijn laatste (eigen) artikel. Regelmatig kreeg ik vragen wat er aan de hand is, waarom blijft het zo stil op je blog, je loopt toch nog wel……
In februari en maart ontbrak het mij simpelweg aan de motivatie om te schrijven, stond het lopen op een te laag pitje en gooide een onwillige linker kuit regelmatig mijn training overhoop.
En dan te bedenken dat ik wederom ingeschreven stond voor deelname aan de Zestig van Texel om dit jaar binnen de gestelde 7 uur de finish te halen.
De Midwintermarathon stond, na de Goofy challenge, als trainingsmarathon op het programma. De kuit werd regelmatig onder handen genomen en het leek erop dat ik pijnvrij aan de start zou verschijnen. In januari werden nog minder als 200 kilometer afgelegd, geen best aantal op weg naar de Zestig. De twijfel sloeg inmiddels toe, heb ik überhaupt iets te zoeken op Texel! Nog voor de MWM besloot ik Texel te laten schieten, ik was moe, het lichaam had rust nodig. Het werd slechts de Asselronde, meer dan genoeg voor het moment. Een goed moment om 2 weken looprust in te lassen, deelname aan de Zestig te annuleren en de focus te verleggen naar de Rotterdam marathon.

Marathon van Marrakech

Voor de goede orde, dit verslag gaat niet over mijn deelname aan de marathon van Marrakech – Marokko. Nee, dit betreft een gastblog van loopmaatje Sierd.
Sit back and enjoy the ride….ehh….Run.

Met een alles behalve ideale voorbereiding vertrok ik naar Marokko. Na pr’s gelopen te hebben in Eindhoven (marathon) en een verpulvering van mijn beste tijd op de 15 km (7 Heuvelenloop), staken klachten aan mijn knie de kop op. Het werd al niet veel beter na een trail loop door sneeuw tijdens de Utrechtse Heuvelrug Trail. De pijn werd alleen maar erger en de stress en paniek gierden door mijn gehele lichaam. De inschrijving voor de marathon van Marrakech was al een feit en ik wilde deze dan ook gewoon lopen, al was het maar een trainingsloop…wat met deze pijn ook uitgesloten was.
Dus telefoon/mail verkeer met mijn trainer en fysio en toen kwamen we met een strijdplan waar ik zelf niet gelukkig van werd.
2x Per week naar de fysio, elke dag oefeningen doen, de kilometers drastisch naar beneden bijstellen en dat ook nog in een lager tempo.

Vijf apps voor het hardlopen

Een paar weken geleden werd ik benaderd door Lotte van Zalando met de vraag of ik interesse had om aan een informatief artikel mee te werken. Zoals jullie eerder hebben meegemaakt/gelezen stel ik mijn blog, voor een interessant verhaal of mooie prestatie van een medelo(o)p(st)er, graag ter beschikking.
Gezien het feit dat hardlopen nog steeds aan populariteit wint, leuk, gezond en bovendien verslavend is, velen in het bezit zijn van een smartphone én goed schoeisel (nodig) hebben, schreef Lotte onderstaand artikel. Zij heeft hierin een selectie gemaakt van de 5 leukste apps die tijdens het hardlopen, wandelen of fietsen te gebruiken zijn.

Gek? Wel nee…

De uitleg over de titel bewaar ik nog even voor een volgende alinea. 2013 Is op loopvlak redelijk van start gegaan. Redelijk? In de eerste week van januari stond het lopen op een laag pitje. De gezellige Florijnwinterloop met Petra, Erik en Christel was de laatste training in Nederland. Enigszins ongerust werd ik wel toen mijn kuit het tijdens de 10EM weliswaar volhield maar duidelijk tegensputterde. Rust, rust, rust, dan maar.
Het zal ergens in april van 2012 zijn geweest dat Ans en ik op zoek waren naar een land om de vakantie door te brengen. Als toetje zou het mooi zijn om er deel te nemen aan een evenement. De New York marathon komt vaak ter sprake, maar trekt mij absoluut niet aan vanwege de bedragen die gemoeid zijn met een bezoek/deelname, als het überhaupt al mogelijk is aan een startbewijs te komen. Maar…een wedstrijd in the States spreekt ons weldegelijk aan en dus kiezen wij er uiteindelijk voor om de Disney run te doen.
De inschrijving was a piece of cake, de vlucht, het verblijf en de huurauto waren kort daarna besproken en dus hadden we ruim de tijd om naar 12 en 13 januari toe te leven. In de tussentijd was er weinig overredingskracht voor nodig om Christel zover te krijgen zich in te schrijven. Roep Disney, en ze flipt helemaal, need I say more…

Florijnwinterloop

Mijn eerste wedstrijd van 2013 was evenals vorig jaar de Florijnwinterloop. Was er vorig jaar vanwege de 25ste editie de mogelijkheid om voor de 25 te kiezen, dit jaar was 10EM de maximale afstand, onze keuze dus. Geen ambities, uitsluitend lekker proberen te lopen door de mooie omgeving.

Bij het verlaten van de snelweg rijd ik achter Erik en Petra aan op weg naar de voetbalvereniging Woudenberg. Startnummer ophalen, bekenden ontmoeten en wachten totdat Christel binnenloopt. Plan de campagne…geen…weet je wat…we lopen met Erik en Petra mee. In het startvak sluit Harrie bij ons aan met de gedachte een stukje met ons op te lopen, hij zal ons vanzelf moeten laten lopen, geeft hij aan. Tot onze verbazing gaat hij er in de eerste kilometer al als een haas vandoor. Wij hebben al snel een lekker tempo te pakken, op dat moment nog niet bewust van het feit dat zowel Erik als Petra op pr koers liggen. Het is lekker loopweer en eigenlijk ben ik iets te warm gekleed, het uitkleden tijdens wedstrijden laten ik maar aan anderen over

2012 zit erop

Beste trouwe lezer/bezoeker van dit blog, een fantastisch, gezond, gelukkig en goedlopend 2013 toegewenst.

Een bewogen jaar, een jaar dat voorbijgevlogen is, een jaar van regelmatig kwakkelen, mislukte pr pogingen op de marathon, maar desondanks een jaar waarin ik bleef genieten van het lopen. Tevens een jaar waarin ik niet geveld door één of meerdere blessures aan de kant heb hoeven staan. Een virus gooide wat roet in het eten maar zelfs die heeft me er niet onder gekregen.

De eerste gelopen wedstrijd van 2012 betrof de Florijn Winterloop met Christel. Ook dit jaar zal dit de eerste wedstrijd zijn waar wij samen zullen starten. Voor 2012 had ik mezelf ten doel gesteld een pr op de marathon te lopen en wel in een tijd die inschrijving voor de Boston marathon mogelijk zou maken. De trouwe lezers van dit blog weten dat die missie helaas mislukt is. Hoe het mij verging in Rotterdam, Enschede en Zwolle hebben jullie gelezen.